I+Jean=Love for ever
•Οκτώβριος 10, 2008 • 2 ΣχόλιαΜόνος, μόνη, μόνοι
•Οκτώβριος 6, 2008 • 5 ΣχόλιαΠαιχνιδοτοματίνι
•Οκτώβριος 1, 2008 • 5 ΣχόλιαΑπό το Παρίσι στο τοματίνι. Έτσι είναι η ζωή…
Μαζί ένα παιχνίδι μετά από πρόσκληση της Αθηνάς .
7 τυχαίες φράσεις από 7 blogs. Κάθε φράση 3 λέξεις. (μην το πάρει κάνεις τοις μετρητοίς, ας είναι και περισσότερες)
Το κείμενο που θα προκύψει είναι και αυτό που ζητάει το παιχνίδι, ας είναι και ασυνάρτητο.
Χωρίς να ψάξω πολύ νομίζω ότι έβγαλα κάτι αρκετά καλό.
Μιά σταγόνα βροχής..
να σηκώσει το χέρι
σε δροσερό δάσος
Το νερό λιγοστό
δεν υπάρχει αμφιβολία…
Παράταση στην απληστία
…..είναι ότι λυπάμαι.
Τις φράσεις πήρα από:
Δίνω τη σκυτάλη σε όλους τους παραπάνω και σε όποιον θέλει.
Τώρα που το θυμήθηκα:
ότι μπορούμε κάνουμε.
Εγώ πάντως κάθε μέρα εδώ κι ένα χρόνο περίπου κάνω κλικ εδώ:
Καταναλωτισμός VS πολιτισμού
•Σεπτέμβριος 29, 2008 • 3 ΣχόλιαΔύο φωτογραφίες από το πολιτιστικό κέντρο Ζορζ Πομπιντού (και μόνο εξωτερικές)
και έξι φωτογραφίες από το Galeries Lafayette, όπου βρίσκεις από αλάτι, μέχρι νυφικό…
Θα έλεγα ότι είμαι κι εγώ ένα ον που έπεσε στα πλοκάμια του λαμπερού καταναλωτισμού,εφόσον μπήκα στο Lafayette και δεν μπήκα στο Πομπιντού.
Μπορεί. Άλλωστε άφησα πολλούς ανοιχτούς λογαρισμούς εκεί και πρέπει να τους κλείσω.
ΥΓ: Τελευταίο post με τα “πακέτα” φωτογραφιών από το καλοκαιρινό ταξίδι. Ανά διαστήματα θα εμφανίζεται κάποια που δεν ανέβασα και αξίζει.
700
•Σεπτέμβριος 24, 2008 • 8 ΣχόλιαΤις επόμενες 20 φορές που θα πάω στο Παρίσι (τόσες υπολογίζω ότι θέλω να το χορτάσω μέχρι το τέλος της ζωής μου, αν δεν εγκατασταθώ κάποτε μόνιμα) δεν θα ξανανέβω στον Άιφελ. Ή μάλλον θα ανέβω άλλη μία, νύχτα όμως, γιατί εκεί πρέπει να είναι η μαγεία.
Αυτή τη 1η φορά ανεβήκαμε με το φως της ημέρας και … ΟΚ καλά είναι, αλλα όχι και “ω! τι είναι αυτό που βλέπω”.
Στην τελική, καλά είναι αυτά τα “τουριστικά” hot spots, η ουσία όμως βρίσκεται στα απλά πράγματα. Στην πραγματική ζωή της πόλης, στα καφέ, τα μπιστρό και στα δρομάκια.
Ξέρω μάλιστα άνθρωπο που πήγε 4 φορές και δεν ανέβηκε στον πύργο.
Οι ουρές είναι τόσο μεγάλες που στην καλύτερη περίπτωση θα περιμένεις 1 1/2 ώρα.
Τόσο περιμέναμε για να ανεβούμε όχι με το ασανσέρ, αλλα από τις σκάλες, γιατί η ουρά ήταν μικρότερη. 700 σκαλιά για τον δεύτερο όροφο.
ο μίστερ Άιφελ.
τα χρώματα που άλλαξε ο πύργος μέσα στα χρόνια.
το Τροκαντερό.
το Μέγαρο των Απομάχων, στο βάθος.

























































