I+Jean=Love for ever

Κάστρα

 

Αν έχεις φτιάξει κάστρα στην άμμο, δεν έχεις δουλέψει αδίκως,γιατί εκεί θα έπρεπε να είσαι. Τώρα, βάλε τα θεμέλια.

                                                              ΧΕΝΡΙ ΝΤΕΪΒΙΝΤ θΟΡΟ

Μόνος, μόνη, μόνοι

Οι άνθρωποι αισθάνονται μόνοι, γιατί κτίζουν τοίχους αντί για γέφυρες.

                                                                                               ΚΑΘΛΙΝ ΝΟΡΙΣ

 

* Αυτόν τον “μόνο” άνθρωπο, τον συνάντησα σ’ένα δρόμο της Ρώμης.

Τα μικρά

Είμαστε ευτυχισμένοι όταν δίνουμε σημασία στα μικρά πράγματα

και είμαστε δυστυχισμένοι όταν αγνοούμε τα μικρά πράγματα

…………. είπε κάποιος ΞΙΑΝΓΚ ΞΟΥ.

 

* Αυτή η πεταλούδα έκοβε βόλτες στα λουλούδια μου τον περασμένο Αύγουστο.

Παιχνιδοτοματίνι

Από το Παρίσι στο τοματίνι. Έτσι είναι η ζωή…

Μαζί ένα παιχνίδι μετά από πρόσκληση της Αθηνάς .

7 τυχαίες φράσεις από 7 blogs. Κάθε φράση 3 λέξεις. (μην το πάρει κάνεις τοις μετρητοίς, ας είναι και  περισσότερες)

Το κείμενο που θα προκύψει είναι και αυτό που ζητάει το παιχνίδι, ας είναι και ασυνάρτητο.

Χωρίς να ψάξω πολύ νομίζω ότι έβγαλα κάτι αρκετά καλό.

       Μιά σταγόνα βροχής..

          να σηκώσει το χέρι

          σε δροσερό δάσος

         Το νερό λιγοστό

        δεν υπάρχει αμφιβολία…

       Παράταση στην απληστία

        …..είναι ότι λυπάμαι.

 

 

Τις φράσεις πήρα από:

 

Με το φεγγάρι αγκαλιά 

Φάβα

Cook the book

Ζαφορά

Σπιτόσκυλο

An-lu 

Red nights

 

Δίνω τη σκυτάλη σε όλους τους παραπάνω και σε όποιον θέλει.

Τώρα που το θυμήθηκα:

ότι μπορούμε κάνουμε. 

Εγώ πάντως κάθε μέρα εδώ κι ένα χρόνο περίπου κάνω κλικ εδώ:

 www.thebreastcancersite.com

        

Καταναλωτισμός VS πολιτισμού

Δύο φωτογραφίες από το πολιτιστικό κέντρο Ζορζ Πομπιντού (και μόνο εξωτερικές) 

 

και έξι φωτογραφίες από το Galeries Lafayette, όπου βρίσκεις από αλάτι, μέχρι νυφικό…

 

 

 

 

Θα έλεγα ότι είμαι κι εγώ ένα ον που έπεσε στα πλοκάμια του λαμπερού καταναλωτισμού,εφόσον μπήκα στο Lafayette και δεν μπήκα στο Πομπιντού.

Μπορεί. Άλλωστε άφησα πολλούς ανοιχτούς λογαρισμούς εκεί και πρέπει να τους κλείσω.

ΥΓ: Τελευταίο post με τα “πακέτα” φωτογραφιών από το καλοκαιρινό ταξίδι. Ανά διαστήματα θα εμφανίζεται κάποια που δεν ανέβασα και αξίζει.

Εν πλω

Κάποιες εικόνες από τη βόλτα στον Σηκουάνα.

 

 

 

ένα cafe

 

 

ένα σπίτι με το parking του.Και με τα όλα του απ’ότι είδα μέσα. Εδώ είναι το νόημα της ζωής….

 

 

 

αν θυμάμαι καλά σ’αυτα τα διαμερίσματα έζησαν πολλοί καλλιτέχνες, ένας και ο Νουρέγιεφ.

700

Τις επόμενες 20 φορές που θα πάω στο Παρίσι (τόσες υπολογίζω ότι θέλω να το χορτάσω μέχρι το τέλος της ζωής μου, αν δεν εγκατασταθώ κάποτε μόνιμα) δεν θα ξανανέβω στον Άιφελ. Ή μάλλον θα ανέβω άλλη μία, νύχτα όμως, γιατί εκεί πρέπει να είναι η μαγεία.

Αυτή τη 1η φορά ανεβήκαμε με το φως της ημέρας και … ΟΚ καλά είναι, αλλα όχι και “ω! τι είναι αυτό που βλέπω”.

Στην τελική, καλά είναι αυτά τα “τουριστικά” hot spots, η ουσία όμως βρίσκεται στα απλά πράγματα. Στην πραγματική ζωή της πόλης, στα καφέ, τα μπιστρό και στα δρομάκια.

Ξέρω μάλιστα άνθρωπο που πήγε 4 φορές και δεν ανέβηκε στον πύργο.

Οι ουρές είναι τόσο μεγάλες που στην καλύτερη περίπτωση θα περιμένεις 1 1/2 ώρα.

Τόσο περιμέναμε για να ανεβούμε όχι με το ασανσέρ, αλλα από τις σκάλες, γιατί η ουρά ήταν μικρότερη. 700 σκαλιά για τον δεύτερο όροφο.

 

ο μίστερ Άιφελ.

τα χρώματα που άλλαξε ο πύργος μέσα στα χρόνια.

το Τροκαντερό.

 

το Μέγαρο των Απομάχων, στο βάθος.

Λούβρο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άνθρωποι και άνθρωποι

ένας γάμος…

φωτογράφηση μόδας στο Λούβρο….

πινακίδες Dubai….

κάτω από τον Άιφελ….

 

αυτή η κυρία το χάρηκε και γέλασε με την καρδιά της μετά το κλικ.

ή δεν ξερει να παρκάρει ή έχει χιούμορ….

 

 

μια σύλληψη.

και….