700
Τις επόμενες 20 φορές που θα πάω στο Παρίσι (τόσες υπολογίζω ότι θέλω να το χορτάσω μέχρι το τέλος της ζωής μου, αν δεν εγκατασταθώ κάποτε μόνιμα) δεν θα ξανανέβω στον Άιφελ. Ή μάλλον θα ανέβω άλλη μία, νύχτα όμως, γιατί εκεί πρέπει να είναι η μαγεία.
Αυτή τη 1η φορά ανεβήκαμε με το φως της ημέρας και … ΟΚ καλά είναι, αλλα όχι και “ω! τι είναι αυτό που βλέπω”.
Στην τελική, καλά είναι αυτά τα “τουριστικά” hot spots, η ουσία όμως βρίσκεται στα απλά πράγματα. Στην πραγματική ζωή της πόλης, στα καφέ, τα μπιστρό και στα δρομάκια.
Ξέρω μάλιστα άνθρωπο που πήγε 4 φορές και δεν ανέβηκε στον πύργο.
Οι ουρές είναι τόσο μεγάλες που στην καλύτερη περίπτωση θα περιμένεις 1 1/2 ώρα.
Τόσο περιμέναμε για να ανεβούμε όχι με το ασανσέρ, αλλα από τις σκάλες, γιατί η ουρά ήταν μικρότερη. 700 σκαλιά για τον δεύτερο όροφο.
ο μίστερ Άιφελ.
τα χρώματα που άλλαξε ο πύργος μέσα στα χρόνια.
το Τροκαντερό.
το Μέγαρο των Απομάχων, στο βάθος.
Φιλενάδα υπέροχες οι φωτογραφίες σου όλες! Έχεις το δικό σου στυλ, είναι ξεχωριστές, έχουν την ματιά σου, την υπογραφή σου , το στίγμα σου! Αυτή με τον πύργο του Αιφελ άπαιχτη , αλλά και η Νίκη της Σαμοθράκης !!
Φιλενάδα Αθηνά
ομολογώ ότι κι εμένα μου άρεσαν αυτές.
Εγω και τις 4 φορές που πηγα (και έμεινα μέρες καθε φορά) έμενα πολύ κοντά στον Πύργο του Αιφελ.
Αλλα δεν πηγα. Θα πήγαινα την πρώτη φορά, γιατί μόλις φτάσαμε πηγαμε κατευθειαν εκεί, αλλά το μετανιωσαμε να ανεβουμε μόλις είδαμε τις ουρές.
Μετα γνώρισα το Παρίσι και πλέον δεν σκεφτόμουν καν να επισκεφθώ τον Πύργο.
Αλλά είχα την τύχη να τον βλέπω από το γραφείο που δουλευα τις περισσότερες ημέρες… και αυτό μου άρεσε περισσοτερο.
Τωρα ξέρεις και δεύτερο άνθρωπο που δεν έχει ανέβει στον Πύργο στις 4 φορές που έχει πάει και ούτε και το έχει σκοπο να τον ανέβει στις επόμενες εξορμήσεις του εντός του επόμενου έτους.
Συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα έχεις γράψει σε όλα σου τα ποστ, τα οποία ανακάλυψα σήμερα! Και πολύ περισσότερο σε αυτό. Είναι οι άνθρωποι και η αύρα που σου μεταδίδει αυτή η πόλη και όχι τα μνημεία.
Marais πήγες?
Πήγες 4 φορές και δούλεψες εκεί;;;; Σε θεωρώ πολύ τυχερό.
Όχι μόνο θα δούλευα, μέχρι και αντίσκηνο δίπλα στο Σηκούανα θα έστηνα για να είμαι εκεί.Όπως κατάλαβες έχω πάθει μεγάλο κόλημα με την πόλη
Να σου πω για τον Άιφελ και να μην ανέβεις δεν θα χάσεις.Βέβαια τη νύχτα θα είναι κάπως διαφορετικά δε λέω. Όμως το δήλωσα: δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω χωρίς να ανέβω.
marais οχι δεν πήγα ενώ το είχα στο σχεδιάγραμμά μου.Είχα διαβάσει, είχα ενημερωθει και έφτιάξα κατάλογο με όλα όσα ήθελα να δω (και το Marais μαζί) αλλά δυστυχώς δεν προλάβαμε.
Και πόσα ακόμα έχω να δω. Είπαμε τις επομενες φορές
Κι εγώ όταν πήγα πριν χρόνια στο Παρίσι δεν ανέβηκα στον Πύργο. Όχι σαν ιδέα, αλλά ούτε και σαν εικόνα μου άρεσε. Πολύ ομορφότερος είναι στις φωτογραφίες σου απ’ ότι στην πραγματικότητα. Μέρα καλή
Λάκη
ε ναι. Ένα σιδερο-τερατούργημα είναι στην ουσία. Απλώς έγινε σήμα κατατεθέν.Είναι και φαντασμαγορικός το βράδυ φωτισμένος.Με το κίτρινο φως όμως γιατί εμείς τον είδαμε μπλε που δεν μου άρεσε και τόσο. Ο λευκός πύργος είναι σαφώς καλύτερος
Εγώ ανέβηκα την πρώτη φορά που πήγα Παρίσι ως πρωτάρα τουρίστρια. Ωραία ήταν, αλλά δεν το ξανακάνω με τίποτα. Χίλιες φορές καλύτερη η θέα από την Αψίδα του Θριάμβου.
Σοφία
δεν ανέβηκα στην αψίδα, οπότε δεν μπορώ να συγκρίνω.